มวยไทย

 จอห์นนี่ ดาร์กเนสอดทนไม่ไหวต่อการกดขี่จากประชาชนด้วยกันดังนั้นก็โกรธทนไม่ไหวจึงพูดประชดด้วยหวังหลอกด่าประชาชนด้วยกันทั้งนั้นว่า "ระบอบที่ทุกคนต้องการคือเผด็จการฟาสซิสต์ ประชาชนทุกคนไม่ต้องการระบอบประชาธิปไตย ประชาชนทุกคนไม่ต้องการขุนนางตงฉิน ประชาชนทุกคนไม่ต้องการความยุติธรรม ประชาชนทุกคนต้องการตอบสนองความเห็นแก่ตัวของตัวเอง สาธารณประโยชน์ ผลประโยชน์ส่วนรวมน่ะ ไม่มีอยู่จริง มันแค่ความเห็นแก่ตัวที่บังเอิญตรงกัน ส่วนรวมไม่เคยมีอยู่จริง มันก็แค่ความเห็นแก่ตัวที่บังเอิญตรงกัน มันก็แค่ปัจเจกบุคคลที่บังเอิญตรงกัน พวกมึงไม่ได้อยากได้สิทธิเสรีภาพภราดรภาพอิสรภาพ ประชาธิปไตย สวัสดิการที่ดี ชีวิตที่ดีกันหรอก พวกมึงแค่อยากเห็นแก่ตัว พวกมึงแค่อยากตอบสนองความเห็นแก่ตัว พวกมึงแค่อยากกดขี่คนอื่น เลยแอบอ้างการทวงคืนความยุติธรรม สิทธิเสรีภาพภราดรภาพอิสรภาพ ประชาธิปไตย เพราะมันทำให้พวกมึงคิดว่าตัวเองเป็นคนดี เพราะมันทำให้พวกมึงคิดว่าตัวเองถูกกดขี่ เพราะมันทำให้พวกมึงคิดว่าตัวเองลำบาก เพื่อที่จะได้กดขี่คนอื่นด้วยบรรทัดฐานทางสังคม เพื่อที่จะได้ตอบสนองความเห็นแก่ตัวของตัวเอง โดยใช้ความชอบธรรมของระบบ สิทธิบ้านพ่อมึงสิ เอาแต่ร้องไห้บอกว่าตัวเองลำบากอย่างโน้นอย่างนี้บอกว่าตัวเองไม่เคยสบายเลยเรียกร้องให้คนอื่นเห็นใจพูดพร่ำสอนให้คนมีจิตสำนึกแต่เสือกใช้ทั้งหมดที่ว่ามานี้กดขี่คนอื่น เสือกใช้ทั้งหมดนี่สนองความเห็นแก่ตัวของตัวเอง กูสารภาพกูยอมรับได้ที่ไอ้คนมีอำนาจมันกดขี่ประชาชน เพราะมันมีอำนาจ เพราะมันรวย การจะมีอัตตาสูงพร้อมกับเหยียบย่ำคนอื่นมันไม่น่าแปลกใจ การที่จะลุกออกต่อต้านพวกผู้มีอำนาจมันก็สมเหตุสมผลและสมควรที่จะทำ แต่พวกมึงประชาชนไร้อำนาจกลับกดขี่ประชาชนด้วยกันเอง ขนาดส่งลูกเข้าโรงเรียนมึงยังติดสินบนเลย ประชาชนอย่างพวกมึงยังคอรัปชั่นเลย นี่เหรอ ไอ้พวกที่เรียกร้องความยุติธรรม สิทธิเสรีภาพภราดรภาพอิสรภาพ ประชาธิปไตย มันจะได้ไหมละ ในเมื่อประชาชนที่เรียกร้องเรื่องพวกนี้เห็นแก่ตัวขนาดนี้ ศัตรูตัวจริงของพวกมึงคือพวกผู้มีอำนาจโน่น ไม่ใช่ประชาชนด้วยกัน ระบอบประชาธิปไตยบ้าอะไร ระบอบเผด็จการโดยเสียงข้างมากน่ะสิ ประชาชนกดขี่ประชาชนด้วยกัน นี่นะเหรอ คนลำบาก? คนลำบากตัวจริงเขาไม่เรียกร้องอะไรกันหรอก เขาไม่มาก่อม็อบไล่รัฐบาลด้วยซ้ำ ทำไมน่ะเหรอ? เพราะพวกเขาต้องคุ้ยถังขยะหาถังขยะกินเพราะคนลำบากไม่มีข้าวกิน เพราะคนลำบากเขาไม่มีเงินจะใช้ คนลำบากเขาจะไปไหนมาไหน เรียกร้องอะไรต่อมิอะไรได้ยังไง ในเมื่อข้าวจะกิน หม้อจะหุง กะทะจะผัด ที่ซุกหัวนอนหลบแดดหลบฝน ที่นอนผ้าห่ม พวกเขายังไม่มีด้วยซ้ำ ต้องนอนบนดินใต้ต้นไม้ กินหญ้าไปวันๆ พวกมึงลำบากตรงไหน? มึงอยากได้ประชาธิปไตยแน่เหรอ พวกมึงไม่ได้อยากได้ระบอบประชาธิปไตยหรอก พวกมึงไม่ได้อยากได้ยุติธรรมสิทธิเสรีภาพภราดรภาพอิสรภาพประชาธิปไตยหรอก มึงแค่อยากกดขี่คนอื่น!" จอห์นนี่ ดาร์กเนสพูดประชดแทรกความหมายแฝงต่อ "กูไม่เห็นจะมีมนุษย์โฮโม เซเปี้ยนอยู่ซักคน มีแต่มนุษย์ต่างดาวเป็นพันล้านเต็มโลกไปหมด!"

ฉากหนึ่งที่บังเอิญคิดได้ เป็นส่วนหนึ่งของนิยายที่ยังไม่ได้วางโครงเรื่อง ยังไม่มีพล็อต และที่เขียนไปไม่ใช่พล็อตเรื่องด้วยซ้ำเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่งของเรื่องราวที่ใหญ่กว่ามาก และเรื่องราวเป็นเพียงส่วนหนึ่งของจักรวาลผลงานของผมที่ใหญ่กว่ามาก แต่คิดตัวร้ายระดับบอสใหญ่ไว้แล้ว (จอห์นนี่ ดาร์กเนส) วางจุดประสงค์ของตัวร้ายไว้แล้วว่าตัวร้ายต้องการทำลายระบบทุกระบบบนโลก ไม่ให้โลกนี้มีโรงเรียน ระบบเงินตรา บริษัท ตลาดหุ้น การเมือง และอื่นๆอีกมากมาย วางตอนจบไว้แล้วว่าจะให้จบbad endให้จอห์นนี่ ดาร์กเนสบรรลุวัตถุประสงค์ของตัวเองได้สำเร็จ(ผมไม่ชอบตอนจบแบบhappy endingผมชอบจบแบบbad endไปเลย) ซึ่งนี่จะเป็นภาคแรกและมีภาคต่อด้วยโดยที่จอห์นนี่ ดาร์กเนสกลายร่างเป็นเด็กสาวผมขาวหูกระต่ายขาว(แบบในรูปโปรไฟล์ผมนี่แหละ) ซึ่งเนื้อหาจะซึมเศร้ากว่าภาคแรก(ที่ดาร์กเต็มไปด้วยความรุนแรงและสิ่งที่ตรงกันข้ามกับที่สังคมถือว่าปกติมากกว่ามากชนิดที่เควนติน ทารานติโน่กราบเบญจางค์ประดิษฐ์เป็นร้อยชาติทารานติโน่ก็ยังคิดว่าไม่พอ)กว่ามากและจอห์นนี่ ดาร์กเนส(ในร่างเด็กสาวหูกระต่าย)จะตายในภาคนี้ด้วยคิดฉากตายของจอห์นนี่ ดาร์กเนสเอาไว้แล้วด้วย โดยที่ผลงานทุกชิ้นในจักรวาลจะโจมตีความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ตลอดทั้งเรื่องในทุกๆผลงานทุกชิ้น คือวันนี้ผมโกรธมาแล้วบังเอิญคิดตัวร้ายอย่างจอห์นนี่ ดาร์กเนส(อันที่จริงคิดตัวร้ายอย่างจอห์นนี่ ดาร์กเนสได้มานานมาก่อนหน้านี้แล้ว)กับฉากนี้ขึ้นมาได้ เลยเอามาขยายแนวคิดต่อ แต่อย่างที่ผมบอกว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องเดียวหรือสองเรื่อง แต่เป็นจักรวาลงานเขียนหลายสิบเรื่องรวมอยู่ด้วยกันโดยมีจอห์นนี่ ดาร์กเนสเป็นตัวเชื่อม แต่อย่างที่บอก มันเป็นจักรวาลซึ่งเขียนได้ยากมาก และถ้าจะเขียนให้สมบูรณ์ต้องใช้เวลาเท่ากันกับที่เจ อาร์ อาร์ โทลคีนเขียนเรื่องแหวนของเซารอน(the lord of the rings)จบ(หรืออาจใช้เวลานานกว่า) เลยเขียนฉากนี้ไว้ให้ไม่ลืมพร้อมร่างแนวคิดคร่าวๆไว้เฉยๆ ไม่น่าคิดคอนเซ็ปต์มาซะยากจัดเลย